ایران پرسمان - تسنیم / لندن میکوشد در غیبت آمریکا، جایگاه خود را به عنوان یکی از بازیگران مدعی امنیت خلیج فارس و دریای سرخ حفظ کند.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، اعزام یک فروند هواپیمای سوخت رسان وویجر نیروی هوایی سلطنتی انگلیس به منطقه، در پاسخ به درخواست عربستان سعودی برای پشتیبانی از عملیات این کشور علیه انصارالله، نشانه مهمی از ورود دوباره و مستقیمتر لندن به معادله یمن است. دولت انگلیس این اقدام را «پشتیبانی دفاعی» و موقت توصیف کرده است، اما اهمیت آن فراتر از یک ماموریت محدود نظامی است.
لندن در شرایطی حاضر شده ظرفیت نظامی خود را در اختیار سعودیها قرار دهد که حتی واشنگتن هم، برخلاف دورههای پیشین، در برابر درخواست ریاض برای ورود مستقیم نظامی به پرونده یمن تعهدی نداده است. به این ترتیب، انگلیس عملا در حال پر کردن بخشی از خلأیی است که در اثر محدود شدن تمایل آمریکا برای ورود مستقیم به جنگ یمن ایجاد شده است.
برای فهم اهمیت این تحول، باید نقش انگلیس در یمن را نه از سال 2015، بلکه از سابقه طولانی حضور این کشور در جنوب یمن و خلیج فارس بررسی کرد. عدن و سواحل جنوبی یمن برای امپراتوری انگلیس از قرن نوزدهم بخشی از معماری ارتباطی و دریایی میان هند، خلیج فارس، دریای سرخ و کانال سوئز بود. اهمیت باب المندب نیز صرفا به یمن محدود نمیشود؛ این تنگه یکی از گلوگاههای اصلی ارتباط اقیانوس هند با دریای سرخ و مسیر سوئز است و به همین دلیل امنیت آن مستقیما با منافع تجاری و دریایی قدرتهای خارجی پیوند خورده است. بنابراین اهمیت این منطقه برای لندن، ریشه ای فراتر از بحران کنونی دارد.
از همین منظر، نقش انگلیس در تحولات یمن طی 15 سال گذشته را باید به صورت یک زنجیره پیوسته دید؛ زنجیرهای که از مدیریت انتقال سیاسی پس از سال 2011 آغاز شد و در نهایت به حضور نظامی مستقیم در خاک یمن و اکنون پشتیبانی مستقیم از توان هوایی عربستان رسیده است.