دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵
اقتصاد روز

فروش سخت سینمای فرانسه در آمریکا؛ بحث تجاری است نه فرهنگی!

فروش سخت سینمای فرانسه در آمریکا؛ بحث تجاری است نه فرهنگی!
ایران پرسمان - سینمای فرانسه در جشنواره‌ها رونق دارد، اما با توجه به کاهش بازار با نبردی دشوار در سینماهای آمریکا روبه‌رو است.
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان - سینمای فرانسه در جشنواره‌ها رونق دارد، اما با توجه به کاهش بازار با نبردی دشوار در سینماهای آمریکا روبه‌رو است.

به گزارش ایران پرسمان به نقل از ورایتی، سینمای فرانسه ممکن است از حضور طلایی در جشنواره‌ها و کسب جایزه در بخش‌های رقابتی مفتخر باشد، اما رساندن این فیلم‌ها به سینماهای آمریکا و ترغیب مخاطبان آمریکایی برای خرید بلیت، به یک نبرد سخت بدل شده است.
در دل بحث داغی که به تازگی در جشنواره فیلم فرانسوی آمریکا مطرح شد، سه توزیع‌کننده باسابقه آمریکایی، تصویری از بازاری ارائه کردند که با کاهش فرصت‌های سینمایی تحت فشار قرار گرفته است.
در این میزگرد رابرت آرونسون، جان گرانز و پل هادسون که در مجموع صدها فیلم خارجی را برای مخاطبان آمریکایی به نمایش درآورده‌اند، درباره این موضوع صحبت کردند.
چالش‌ها فراتر از سینمای فرانسه
در این نشست گفته شد چالش‌ها از سینمای فرانسه فراتر رفته و کاهش توزیع‌کنندگانی که فیلم‌های مستقل را بخرند، موجب شده تا سینماهای هنری هم هر چه بیشتر به سمت فیلم‌های جریان اصلی هالیوود روی بیاورند. همه اینها سبب شده تا حتی فیلم‌های تحسین‌شده منتقدان نیز تضمینی برای نمایش‌ در سینماها نداشته باشند.

ایران پرسمان


در این میان بازار یک فیلم پرفروش گیشه فرانسوی زبان نیز همراه بیشتر فیلم‌های خارجی زبان به طرز چشمگیری تغییر کرده است. فیلم کالت «آملی» ساخته ژان پیر ژونه، ربع قرن پیش تقریباً ۳۳ میلیون دلار در داخل آمریکا فروخت و حالا در مقام مقایسه، فیلم «آناتومی یک سقوط» ساخته ژوستین تریه، برنده نخل طلا و یکی از موفق‌ترین فیلم‌های فرانسوی ۵ سال اخیر که توسط نئون پخش شد و جایزه اسکار را به دست آورد، حدود ۵ میلیون دلار در آمریکا فروخت.
حتی مهم‌ترین فیلم‌های پرفروش فرانسوی هم در آمریکا خوب نمی‌فروشند و ساموئل گلدوین که شرکتش فیلم‌های ۲ قسمتی «سه تفنگدار» و «کنت مونت کریستو» از کمپانی پاته را منتشر کرده و به تازگی فیلم حماسی تاریخی «دوگل» ساخته آنتونین بودری را خریده است، گفت پتانسیل تجاری این فیلم‌ها بسیار گسترده‌تر از نمایش محدودشان در سینماهاست.
گلدوین در مورد «دوگل» گفت: تنها چیزی که آن را به یک فیلم هنری تبدیل می‌کند این است که به زبان خارجی است. این فیلم اگر به زبان انگلیسی بود، می‌توانست به راحتی در ۱۰۰۰ پرده سینما نمایش داده شود.
با این حال، در حالی که تعداد خریداران آمریکایی محدود شده، رقابت برای محبوب‌ترین عناوین همچنان شدید است. در این بازار بازیگران ثروتمندی از جمله نئون، نتفلیکس، موبی، A۲۴ و سونی پیکچرز کلاسیکس همچنان به دنبال فیلم‌های بین‌المللی برجسته، به ویژه فیلم‌های ساخته شده توسط فیلمسازان مطرح، هستند.
در این میان سونی پیکچرز کلاسیکس، که از نظر تاریخی یکی از خریداران اصلی سینمای فرانسه در آمریکاست، گزینشی‌تر عمل می‌کند. این شرکت به تازگی «ویولت»، آخرین فیلم ژونه، و انیمیشن «پسر آهنین» لویی کلیشی را که در بخش «نوعی نگاه» جشنواره کن جایزه گرفت و در کنار «دوگل» به عنوان نماینده فرانسه در اسکار در فهرست نهایی قرار گرفت، خریده است. این توزیع‌کننده اوایل امسال با «یک زندگی خصوصی» ربکا زلوتوفسکی، با بازی جودی فاستر، به موفقیت چشمگیری در سینماها دست یافت.
اما برای توزیع‌کنندگان کوچک‌تر، رقابت اغلب یک بازی باخت-باخت است.
جان گرانز در این مورد گفت: همه ما یک چیز را می‌بینیم. من متوجه می‌شوم که کدام فیلم می‌تواند بفروشد، چون نقدهای خوبی گرفته و در کن یا برلین در رقابت بود، اما نتفلیکس آن را می‌خرد.
تغییر رویکرد سینماهای هنری
با این حال اگر در جنگ خرید و پیشنهاد قیمت موفق باشی هم به دست آوردن اکران می‌تواند باز سخت‌تر باشد. این روزها سینماهای هنری که زمانی از سینمای خارجی زبان حمایت می‌کردند، بیشتر اکران‌های هالیوودی را رزرو می‌کنند و این در صورتی است که هنوز به طور کامل تعطیل نشده باشند.
رابرت آرونسون درباره تلاش برای ورود به سینماهایی که قبلاً به فیلم‌های هنری اختصاص داشتند، گفت که تضمینی برای رزرو اکران‌های بین‌المللی در این سینماها نیست. وی که به تازگی فیلم‌هایی مانند «مولن» ساخته لاسلو نمش در بخش مسابقه کن و «خوب فکر کن» ساخته ژرالدین ناکاشه از بخش «نوعی نگاه» را خریده است، بیان کرد: آن سینماها حساب و کتاب خودشان را دارند و باید سودآور باشند.
ستاره‌ها هنوز تأثیرگذارند
این شرکت همچنین فیلم «همه چیز درباره کورین» ساخته مارک فیتوسی را خریده است. در این فیلم ایزابل هوپر در نقش یک سیاهی لشکر بازی می‌کند که رویای بازیگر شدن را در سر دارد و با یک ستاره سینما با بازی ساندرین کیبرلین دوست می‌شود. آرونسون که لحن این کمدی را با سریال پرطرفدار فرانسوی «با ایجنتم تماس بگیر» مقایسه کرد، گفت که قدرت ستاره‌ همچنان یک نقطه قوت مهم در فروش است.

ایران پرسمان


جان گرانز که فیلم تجربی آلمانی زبان خون‌آشامی «کنتس خونین» ساخته اولریکه اوتینگر با بازی هوپر را خریده نیز بر نقش بازیگران تأکید کرد و گفت: ما به خاطر حضور او می‌توانیم سینما رزرو کنیم و برای حضور او در جشنواره‌های زیادی شرکت می‌کنیم. بنابراین، به نوعی رزرو خود به خود انجام می‌شود، هرچند این اتفاق خیلی زیاد نمی‌افتد.
برای عناوین کمتر شناخته شده، کار سخت‌تر است و به گفته گرانز گاهی قبل از خرید، با نمایش‌دهندگان مشورت می‌کند.
گرانز که امتیاز فیلم‌های فرانسوی «گوشت و سوخت» و «دختران ابراهیم» را خریده و به زودی آنها را اکران می‌کند، گفت: خیلی وقت‌ها ما معطل می‌کنیم و از بعضی از نمایش‌دهندگان می‌پرسیم که اگر من این فیلم را بخرم، شما آن را پخش می‌کنید؟
او از فیلمی یاد کرد که آن را پسندیده بود و به یک نمایش‌دهنده نیویورکی پیشنهاد داد، اما رد شد.
هادسون هم گفت هر یک از آنها سعی می‌کنند تا مرکز نمایش فیلم‌های هنری را متقاعد کنند تا فیلم را در نیویورک نمایش دهند و از آنجا که سالن‌های بزرگ سینمای هنری نیویورک اغلب ماه‌ها قبل رزرو می‌شوند، توزیع‌کنندگان گاهی اوقات برای تضمین اکران در سینماها به اجاره پرده‌های سینما متوسل می‌شوند.
پرده‌ها اشغال می‌شوند
در این میان رقابت فقط با فیلم‌های پرفروش هالیوودی نیست؛ سریال‌های تلویزیونی که در سینماهای چندمنظوره و رویدادهای ویژه پخش می‌شوند نیز فضای ارزشمند پرده‌های سینما را اشغال می‌کنند.
به گفته هادسون می‌شود درک ‌کرد که سینماهای هنری فیلم‌های خود را دوباره اکران ‌کنند تا مخاطبان جوان بتوانند فیلمی مانند «فانوس قرمز را بالا ببر» را کشف ‌کنند، اما تکلیف فیلم‌های جدید چیست؟ فیلمسازان جدید چطور؟ با وجود همه این چیزهای دیگر فیلمسازان جدید کجا قرار است فضایی برای معرفی خود پیدا کنند؟
راه سخت توزیع‌کنندگان مستقل
این فشار فراتر از سینماها است. با از بین رفتن عمده درآمد دی‌وی‌دی، سقوط فروش تلویزیون و از دست رفتن ارزش مجوزهای پخش آنلاین، توزیع‌کنندگان مستقل راه‌های کمتری برای جبران سرمایه‌گذاری‌های خود دارند.
آرونسون گفت: ما برای پخش فیلم‌های خود در پلتفرم‌های پخش آنلاین واقعاً مشکل داریم. اوضاع در آن بازار هم خیلی تغییر کرده، چون دیگر به قراردادهای پخش آنلاین تک‌جلسه‌ایِ مختص آمریکا توجهی نمی‌شود.
هادسون به‌ویژه از کاهش نرخ حق امتیاز آمازون پرایم انتقاد کرد و گفت: مشترکان آنها برای هر ساعت تماشا ۱۰ سنت پرداخت می‌کردند که وحشتناک است. اما بعدش نرخ به یک سنت برای هر ساعت تماشا کاهش یافت و بعد به نیم سنت برای هر ساعت تماشا رسید ... به همین دلیل او و دیگر توزیع‌کنندگان مستقل، عناوین خود را از آمازون پرایم حذف کرده‌اند و به دنبال رسانه‌های جایگزین از جمله توبی، روکو، پلوتو و یوتیوب هستند.
جشنواره‌ها جایی برای دیده شدن
با توجه به اینکه کانال‌های توزیع سنتی سخت پیش می‌روند، جشنواره‌ها هر روز به امکانی بهتر برای رساندن فیلم‌ها به مخاطبان تبدیل می‌شوند.
آرونسون از جشنواره‌ها به عنوان سطح دیگری از توزیع یاد کرد و گفت: این روشی است که بیشتر فیلم‌های مستقل توسط مردم دیده می‌شوند.
توزیع‌کنندگان همچنین به دنبال تماشاگران جوان‌تر سینما هستند، به ویژه از طریق Letterboxd که جامعه‌ای پرشور از سینمادوستان نسل Z را ایجاد کرده است. اما دسترسی به این جمعیت بدون بودجه‌های قابل توجه بازاریابی همچنان یک چالش است. با این حال، اشتیاق به سینما لزوماً به فروش بلیت برای فیلم‌های معاصر فرانسوی منجر نمی‌شود.
گرانز با اشاره به انتشار فیلم «الماس وحشی» ساخته آگاته ریدینگر توسط استراند، درباره یک ستاره ۱۷ ساله مشتاق تلویزیون، گفت: من حتی نمی‌توانم فرزندان نوجوانم را به دیدن فیلم‌هایم ترغیب کنم.
با وجود اینکه فیلم برای مخاطبان جوان‌تر طراحی شده بود، مورد توجه قرار نگرفت.

ایران پرسمان


تبلیغات دهان به دهان
با این حال، توزیع‌کنندگان در حال آزمایش راه‌هایی برای تبلیغات دهان به دهان در مورد فیلم‌هایی هستند که ممکن است برای یافتن مخاطب با مشکل مواجه شوند.
گرنز برای موفقیت «گوشت و سوخت» که آن را فیلمی در مورد کامیون‌داران خواند که قبلاً مشابهش را ندیده‌اید، خوش‌بین است و هادسون قصد دارد اکران «پسر کنگو» را مدتی ادامه دهد، حتی اگر رزروها همچنان کم باشد.
موسسه‌های فرانسوی نیز به توزیع‌کنندگان کمک می‌کنند تا سینمای فرانسه را از طریق جشنواره‌ها، رویدادهای تبلیغاتی و سفرهای استعدادیابی تبلیغ کنند.
هادسون گفت: تمام این‌ها به آگاهی کمک می‌کند. ما حمایتی از دولت نداریم و همه کارها از جیب خودمان است. اینجا تجارت فیلم است، فرهنگ نیست.
جشنواره فیلم آمریکایی-فرانسوی که هر سال چهره‌های صنعت فرانسه و آمریکا را گرد هم می‌آورد، امسال سی‌امین سالگرد خود را با مجموعه‌ای از ۶۰ فیلم و سریال برگزار ‌کرد. برنامه بخش صنعت جشنواره همچنین شامل بحث پیرامون هوش مصنوعی توسط فیلمساز آمریکایی رندال کلایزر و کارگردان فرانسوی پیر سالوادوری بود، همچنین میزگردی به سرپرستی ایوت فوی عضو انجمن نویسندگان غرب آمریکا، با فیلمنامه‌نویسان فرانسوی کورالی آمدئو، فانی بوردینو، عبدالرئوف دافری و توماس فینکلکروت برگزار شد. در هیئت فرانسوی کارگردانان بودری («دوگل»)، لیلا مراکشی («توت‌فرنگی‌ها»)، فیتوسی («همه چیز درباره‌ کورین»)، لوکاس دونت («بزدل») و بازیگر-کارگردان رافائل کونارد («رویای آمریکایی») نیز حضور داشتند.
این جشنواره از ۳ تا ۸ نوامبر (۱۲ تا ۱۷ آبان) برگزار شد.


نظرات شما