ایران پرسمان - خراسان / « نظم جدید با ترتیبات ایرانی» عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم مصطفی غنی زاده است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید
مشخص است که نمیتوان درباره مالکیت تنگه هرمز سخنی گفت و بعد ادعا کرد «چون زور داریم و رئالیست هستیم، این را میگوییم». چراکه ما معتقدین به اسلام سیاسی امام خمینی (ره) هستیم و نه ظلم میکنیم و نه ظلم میپذیریم. پس با زبان ظلم و زور با دنیا سخن نخواهیم گفت. اما وقتی درباره «کنترل تنگه هرمز» سخن میگوییم باید مشخصا بگوییم که این حق ماست. چراکه از این تنگه برای دشمن ما سوءاستفاده نظامی شده و برای سالها ما از این حق خود بر آبهای سرزمینی استفاده نکردهایم. این جاست که مسئله زور و قدرت ما مهم میشود. زور نه برای ظلم که برای گرفتن حقمان مورد بحث واقع میشود. علاوه براین ها، متن تفاهمنامه این حق را به صورت کامل به ما داده و ترامپ جنایتکار هم امضای بیارزش خود را پای آن زده است. یعنی آن ها بر روی کاغذ این حق را برای ایران پذیرفتهاند. حال اگر میخواهند این حق را در اجرا نپذیرند، باید بازهم طعم موشکها و پهپادهای ایرانی را بچشند. چراکه ایران اراده کرده با توکل بر خدا از این اهرم حیاتی و اساسی خود دست نکشد. اهرمی که ارزشمندتر از هر آورده سیاسی یا اقتصادی خواهد بود. چراکه تنها با این اهرم است که میتوان دشمن را به تبعیت از قرارها و تفاهمات وادارنمود. البته باید دقت کنیم که تنگه هرمز را نمیتوان برای همیشه بسته نگه داشت یا مکررا بست. ما در حال تغییر نظم قدیمی به نظم جدید هستیم. برای از بین بردن نظم قدیم و تثبیت نظم جدید، باید قواعد جدید را علاوه بر عرصه نظامی، در عرصه حقوقی و سیاسی نیز تثبیت نماییم. این نظم جدید یک پایه اساسی دارد که شامل ترتیبات ایرانی خواهد بود. مسئله درآمدی فرع بر این اصل خواهد بود. لذا باید قواعد حقوقی جدید پایهگذاری شود یا از حقوق قبلی که به نفع این ترتیبات است به شکلی استفاده شود تا این اصل رعایت گردد. به صورت کلی باید بدانیم که اگر کنترل تنگه هرمز از دست ما خارج شود، ایران دیگر اهرمی برای رام کردن دشمن نخواهد داشت و علاوه بر جنگهای مخرب و متناوب، انواع دیگر فشارها نیز بر کشور وارد خواهد شد. اما با این اهرم و تحمل برخی ضربات کوتاه مدت، میتوان انتظار داشت که به زودی دشمن مجبور به پذیرش دیگر خواستههای ایران شود.