سرمقاله همشهری/ از بنزین آنها تا بنزین ما

ایران پرسمان - همشهری / «از بنزین آنها تا بنزین ما» عنوان سرمقاله در روزنامه همشهری به قلم محسن مهدیان است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
یکم. کی کیو مدیریت کرد؟
می‌گفتند ایران نفت ۲۰۰ دلاری می‌خواست، دلار خودش ۲۰۰ هزار تومان شد.
خب، حالا ببینیم در عمل، کی کیو مدیریت کرد؟
دوم. سورپرایز چه بود؟
بی‌بی‌سی گفت توان نظامی جدید ایران، ما را «سورپرایز» کرد.
وال‌استریت‌ژورنال و ایندیپندنت نوشتند بازسازی‌ جنگ در ایران اسرائیل را مبهوت کرد.
این بهت برای چیست؟ یک نمونه را ببینیم.
سوم. بنزین ایران
پالایشگاه‌های ایران را زدند. تولید بنزین حدود ۲۵‌درصد آسیب دید. بعد محاصره کردند تا نفت نفروشیم، تا ارز نداشته باشیم، تا بنزین وارد نکنیم. محاصره را هم شدیدتر کردند تا اگر ارز هم داشتیم، راه واردات بسته باشد. رسانه‌هایشان را هم به‌خط کردند تا بنزین را سوخت آشوب کنند.
اما چه شد؟ تأسیسات سریع ترمیم شد. بخش مهمی از کسری تولید جبران شد. ناترازی در مسیر کاهش است. محاصره نفتی هم جواب نداد. دبیر شعام و وزیر نفت می‌گویند هم نفت می‌فروشیم هم پولش را می‌گیریم. قیمت بنزین البته بالا رفت اما جامعه واکنش هیجانی نشان نداد.
بگذریم که بسیاری از کارشناسان، مستقل از جنگ، اصلاح قیمت بنزین را ضروری می‌دانستند.
و تیر خلاص؛ با همه این فشارها بازهم ۷۵‌درصد مردم ایران می‌گویند کنترل هرمز حتی به قیمت جنگ باید حفظ شود. این عدد را فراموش نکنید تا برویم جلوتر.
چهارم. حالا بنزین آنها
بنزین آمریکا ۴۲درصد گران‌تر شد و گازوئیل ۵۸ درصد‌. بنزین اروپا ۲۴ درصد گران‌تر شد و گازوئیل ۳۳ درصد. اما مهم‌تر، اثر سیاسی است.
رویترز نوشت سوخت به «دردسر سیاسی» ترامپ تبدیل شده است. رویترز/ایپسوس نتایج نظرسنجی در آمریکا را منتشر کردند. ۷۱‌درصد از عملکرد ترامپ درباره هزینه زندگی ناراضی‌اند، حتی ۴۰درصد جمهوری‌خواهان. محبوبیت ترامپ به ۳۳ درصد رسیده است.
حمایت از جنگ ایران هم فقط ۳۶درصد. یعنی ایران جنگ را از هرمز به پمپ‌بنزین برد، از پمپ‌بنزین به سفره، از سفره به تورم، از تورم به ایستادن مقابل جنگ و ترامپ؛ یعنی شکستن تاب‌آوری.
پنجم. حالا دوباره آن عددها را ببینید.
یکی می‌گوید ایران می‌خواست نفت را ۲۰۰‌دلار کند، دلار خودش ۲۰۰ هزار تومان شد. مسئله را نفهمیده است.
در جنگ، مهم نیست کدام عدد بزرگ‌تر شد؛ مهم این است که کدام عدد، اراده طرف مقابل را تغییر داد.
دلار ۲۰۰‌هزار تومانی نتوانست مردم ایران را از هرمز عقب بنشاند، اما بنزین ۴۲‌درصد گران‌تر، گازوئیل ۵۸‌درصد گران‌تر و فشار هزینه زندگی، حمایت آمریکایی‌ها از جنگ را به ۳۶‌درصد رسانده است؛ این یعنی تبدیل یک عدد اقتصادی به قدرت سیاسی؛ این همان چیزی است که از آن مبهوت شده‌اند.
قرار بود اقتصاد، میدان جنگ ایران را تغییر دهد و حالا ایران میدان جنگ را به اقتصاد آنها برد.
حالا دوباره بگویید واقعا چه‌کسی چه‌کسی را دارد مدیریت می‌کند؟