ایران پرسمان - باشگاه خبرنگاران / متن پیش رو در باشگاه خبرنگاران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست.
خبری که دیروز دست به دست شد؛ گادی آیزنکوت، رئیس حزب «یاشار» و طراح دکترین ضاحیه از سوی رئیس رژیم صهیونیستی مأمور تشکیل کابینه شد.
گادی آیزنکوت، رئیس حزب «یاشار» و طراح دکترین ضاحیه از سوی رئیس رژیم صهیونیستی مأمور تشکیل کابینه شد؛ چهره‌ای نظامی که با انتقاد از عملکرد ائتلاف حاکم و وعده بازسازی مناسبات داخلی و خارجی، به رقیب اصلی بنیامین نتانیاهو تبدیل شده است، اما بررسی مواضع او نشان می‌دهد که جایگزینی وی لزوماً به تغییر بنیادین در راهبرد امنیتی و نظامی اسرائیل منجر نخواهد شد.
آیزنکوت در انتخابات پارلمانی ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ (۵ آبان) ۲۱ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی کنست را به دست آورد؛ اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم دیروز پس از رایزنی‌های فشرده با احزاب، به صورت رسمی مأموریت تشکیل کابینه را به او واگذار کرد؛ به گزارش شبکه ۱۲ تلویزیون رژیم صهیونیستی، ائتلاف مخالف نتانیاهو به رهبری آیزنکوت ۴۸ کرسی دارد و بلوک نتانیاهو نیز با ۵۳ کرسی به اکثریت لازم نرسیده است.
دو فهرست عربی نیز در مجموع ۱۹ کرسی به دست آورده و از معرفی آیزنکوت حمایت کرده‌اند. به این ترتیب شمار نمایندگانی که معرفی او را توصیه کرده‌اند به ۶۷ نفر رسیده است. با این حال، آیزنکوت و برخی از احزاب ائتلافی مشارکت احزاب عربی در کابینه را نمی‌پذیرند و همین موضع یکی از موانع پیش روی او برای تشکیل کابینه است. او ۲۸ روز برای تشکیل کابینه فرصت دارد و می‌تواند دو هفته دیگر نیز مهلت بگیرد.
تئوریسین دکترین ضاحیه
نام آیزنکوت در ادبیات نظامی اسرائیل با «دکترین ضاحیه» پیوند خورده است؛ رویکردی که بر استفاده از نیروی گسترده و وارد کردن خسارت سنگین به زیرساخت‌ها و محیط پشتیبان نیرو‌های طرف مقابل تأکید دارد. این دکترین در جریان جنگ سال ۲۰۰۶ لبنان و حملات رژیم صهیونیستی به مناطق مسکونی و زیرساختی غیرنظامی، به‌ویژه در ضاحیه جنوبی بیروت مطرح شد.
منتقدان جنگ غزه نیز استفاده دوباره از چنین الگویی در این باریکه را عامل ویرانی گسترده این منطقه می‌دانند. دکترین ضاحیه این راهبرد نظامی آشکارا استفاده نامتناسب و خشن از قدرت آتش، ویرانی گسترده مناطق غیرنظامی و هدف قرار دادن زیرساخت‌های شهری را برای تحمیل هزینه بر حریف توجیه می‌کرد.
عنوان دکترین ضاحیه از منطقه ضاحیه در جنوب لبنان گرفته شده که طبق آن در جریان جنگ جولای ۲۰۰۶، رژیم صهیونیستی با صد‌ها بمب ۲۰۰۰ پوندی و بسیاری از تسلیحات نامتعارف کل منطقه ضاحیه جنوبی بیروت را ویران کرد.
آیزنکوت در سال ۲۰۰۸ صراحتاً اعلام کرده بود که در برابر هر منطقه‌ای که تهدیدی تلقی شود، پاسخی نامتناسب همراه با ویرانی عظیم اعمال خواهد شد؛ رویکردی که بعد‌ها در بیروت و جنوب لبنان عملیاتی شد؛ با این حال، حامیان کنونی او می‌کوشند دوره ریاست ستاد مشترکش را دوره‌ای از «عقلانیت بوروکراتیک و مهار افراط‌گرایی مذهبی در ارتش» جلوه دهند تا چهره‌ای قابل‌قبول برای طبقه متوسط و رأی‌دهندگان سرخورده ترسیم کنند.
این دکترین به دلیل هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی و ایجاد رنج برای غیرنظامیان، مورد انتقاد شدید گروه‌های حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی قرار گرفته است.
گادی آیزنکوت از مقامات نظامی رژیم صهیونیستی به شمار می‌رود که از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ فرماندهی تیپ ۱ گولانی را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ مشاور نظامی نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی بود و از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به‌عنوان فرمانده لشکر ۳۶۶ زرهی فعالیت می‌کرد.
آیزنکوت به طور کلی ۴۱ سال در ارتش رژیم صهیونیستی فعالیت داشت و نام او با «دکترین ضاحیه» و گسترش «جنگ بین جنگ‌ها» گره خورد. وی در دورانی که به عنوان رئیس ستاد کل ارتش رژیم صهیونیستی فعالیت می‌کرد، سند استراتژیک ارتش اسرائیل را در سال ۲۰۱۵ منتشر و در سال ۲۰۱۸ آن را به‌روزرسانی کرد و ریاست «طرح گدعون» چند ساله را برای سازماندهی مجدد ارتش اسرائیل و تطبیق آن با تهدیدات منطقه‌ای بر عهده داشت.
سگ زرد؛ برادر شغال
در بررسی کارنامه گادی آیزنکوت، چهره‌ای که تلاش می‌شود در برخی محافل سیاسی به‌عنوان گزینه‌ای میانه‌رو یا تکنوکرات نظامی معرفی شود، با انبوهی از اسناد و گزارش‌های تکان‌دهنده سازمان‌های حقوق بشری مواجه می‌شویم.
براساس تحلیل‌های منتشرشده در اندیشکده موسسه خاورمیانه (MEI) و دیده‌بان حقوق بشر، آیزنکوت به‌عنوان مغز متفکر و طراح اصلی دکترین ضاحیه در جریان جنگ سال ۲۰۰۸ لبنان شناخته می‌شود.
این دکترین نظامی خطرناک، بر مبنای استفاده از نیروی نامتناسب، ناهمگون و تخریب همه‌جانبه و نظام‌مند زیرساخت‌های شهری و مسکونی استوار است. از نظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه، این راهبرد نادیده‌گرفتن آشکار اصل تفکیک میان نظامیان و غیرنظامیان و اصل تناسب بوده و به صراحت مصداق مجازات دسته‌جمعی و جنایت جنگی قلمداد می‌شود.
ابعاد تاریک کارنامه نظامی آیزنکوت تنها به لبنان محدود نمانده، بلکه در دوران ریاست او بر ستاد کل ارتش رژیم صهیونیستی بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ نیز با شدت ادامه یافته است.
او فرماندهی ارتش اشغالگر را در جریان سرکوب خونین تظاهرات مسالمت‌آمیز فلسطینیان در نوار غزه موسوم به «راهپیمایی‌های بزرگ بازگشت» برعهده داشت.
گزارش رسمی و مستند کمیسیون مستقل تحقیق سازمان ملل تاکید می‌کند که به‌کارگیری عمدی تیراندازان ماهر و شلیک مستقیم گلوله‌های جنگی به سوی تظاهرکنندگان غیرمسلح، خبرنگاران و کارکنان بخش درمان، جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود.
علاوه بر این، عملیات‌های تخریبی ارتش تحت امر او در غزه و خطوط مرزی، به نابودی گسترده مناطق مسکونی و جان‌باختن شمار زیادی از غیرنظامیان انجامید.
در همین حال، حضور فعال او به‌عنوان ناظر و تصمیم‌ساز در «کابینه اضطراری جنگ» طی سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ نیز نشان داد که او همچنان در خط مقدم سیاست‌های کلان منتهی به فجایع انسانی در غزه حضور داشته است.
آن روی سکه
در سوی دیگر این معادله سیاسی، بنیامین نتانیاهو قرار دارد که طولانی‌ترین دوران تصدی پست نخست‌وزیری در تاریخ رژیم صهیونیستی را با کوهی از پرونده‌های مفتوح جنایت‌های جنگی و انزوای بی‌سابقه دیپلماتیک پیوند زده است.
طبق گزارش‌های میدانی و تحقیقی روزنامه گاردین و الجزیره، تصمیم‌ها و فرمان‌های مستقیم کابینه‌های تحت امر نتانیاهو در طول جنگ غزه، باعث شهادت و مجروح‌شدن ده‌ها هزار غیرنظامی، تخریب کامل زیرساخت‌های حیاتی، و آوارگی اجباری میلیون‌ها انسان بی‌گناه شده است.
تحت مدیریت او، ماشین جنگی رژیم صهیونیستی دامنه حمله‌ها و تجاوزات نظامی خود را فراتر از اراضی اشغالی برده و حاکمیت کشور‌های مستقل مانند لبنان و سوریه را بار‌ها نقض کرده است؛ رویکردی که کارشناسان آن را عامل اصلی بحران‌آفرینی و بی‌ثباتی خطرناک در کل منطقه غرب آسیا ارزیابی کرده است.