ایران پرسمان - پژوهشگران خواستار توقف موقت بهرهبرداری صنعتی از ماه شدهاند؛ زیرا نگرانند توسعه سریع فعالیتهای انسانی در این قمر، آسیبهای زیستمحیطی جبرانناپذیری به بار آورد و مواد و شواهد علمی ارزشمندی را نابود کند.
چین و آمریکا هر دو در حال پیشبرد برنامههای خود برای ایجاد سکونتگاههای دائمی انسانی روی ماه تا پایان دهه آینده هستند. در همین حال، شرکتهای تجاری نیز به دنبال راهاندازی کسبوکارهایی برای پشتیبانی از کاوشگران آینده ماه هستند؛ از جمله استخراج منابعی مانند آب، مواد مورد نیاز برای ساختوساز، فلزات صنعتی و عناصر کمیاب خاکی.
به نقل از اسپیس، با این حال، برخی دانشمندان معتقدند برای جلوگیری از هجوم بیقانون به ماه و تخریب محیط دستنخورده آن، باید صنعتیسازی این قمر به طور موقت متوقف شود تا فرصت کافی برای تدوین قوانین و مقررات لازم فراهم شود و محدودیتهای مشخصی برای فعالیتهای مجاز در نظر گرفته شود.
دو تن از این پژوهشگران به نامهای فلوریان رابیتز (Florian Rabitz)، استاد حکمرانی اقلیم و فناوری در دانشگاه ویلنیوس لیتوانی و شیائوشان یاپ (Xiao-Shan Yap)، استادیار پایداری زمین و فضا در دانشگاه اوترخت هلند هستند.
این دو پژوهشگر در مقالهای که ماه گذشته در نشریه «Global Environmental Politics» منتشر شد، خواستار تدوین «مقررات بینالمللی قدرتمند» و «گفتوگوها و بررسیهای فراگیر و مشارکتی» شدند تا جامعه جهانی بتواند با دقت پیامدهای فعالیتهای اقتصادی در ماه را ارزیابی کند.
این پژوهشگران علاوه بر نگرانی درباره تهدید چشمانداز ماه که از نظر علمی ارزشی بیبدیل دارد، با استعمار این قمر توسط شمار محدودی از بازیگران قدرتمند نیز مخالفند؛ بازیگرانی که به گفته آنها، چین، آمریکا و متحدان نزدیک هر یک از این دو کشور هستند.
رابیتز در بیانیهای در اینباره میگوید: در مورد ماه کاملا روشن است که هر کشوری یا طرفی که زیرساختهای بزرگ را ایجاد کند، در واقع جایگاه خود را تثبیت خواهد کرد؛ از جمله از طریق تعیین قلمروهای اختصاصی خود. نباید اجازه دهیم ماه به غرب وحشی تبدیل شود.
رابیتز همچنین خاطرنشان کرد که اگرچه «معاهده فضای ماورای جو» سازمان ملل متحد که در سال ۱۹۶۷ تصویب شد، تصاحب ماه توسط کشورهای منفرد را ممنوع میکند، اما اگر بهرهبرداری از این قمر طبیعی زمین و منابع ارزشمند آن در اختیار شمار محدودی از کشورهای قدرتمند قرار گیرد، بعید است ماه و منابع آن در عمل همچنان قلمرویی بیطرف باقی بمانند.