ایران پرسمان - آیا انسان میتواند روزی تا ۲۰۰ سال عمر کند؟ این پرسشی است که یک مطالعه جدید آمریکایی بار دیگر آن را به کانون توجه رسانهها و محافل علمی بازگردانده است.
به گزارش خبر فوری، پژوهشی که با بررسی ژنتیک یکی از شگفتانگیزترین موجودات زمین، یعنی نهنگ بوهد، تلاش میکند مرزهای شناختهشده طول عمر انسان را به چالش بکشد.
نهنگ بوهد که در آبهای سرد قطب شمال زندگی میکند، بهعنوان یکی از طولانیعمرترین پستانداران جهان شناخته میشود. شواهد علمی نشان میدهد برخی از این نهنگها بیش از ۲۰۰ سال عمر میکنند، بدون آنکه دچار بیماریهای رایج پیری مانند سرطان، نارسایی اندامها یا زوال شدید بافتی شوند. همین ویژگی خارقالعاده، دانشمندان آمریکایی را به بررسی دقیق ساختار ژنتیکی این گونه سوق داده است.
بیشتر بخوانید:
رسوایی در توییتر | استفاده رایگان گروک برای درآوردن لباس زنان!
ثابت شد؛ انسانها، آدمخوار بودهاند!
نتایج این مطالعه نشان میدهد راز اصلی طول عمر نهنگ بوهد در سیستم بسیار پیشرفته ترمیم DNA نهفته است. در حالی که با افزایش سن در انسان، توانایی سلولها برای شناسایی و اصلاح آسیبهای ژنتیکی کاهش مییابد، بدن این نهنگها از مکانیسمهایی برخوردار است که بهطور مداوم DNA معیوب را ترمیم یا سلولهای آسیبدیده را حذف میکند. این فرآیند نقش مهمی در جلوگیری از جهشهای خطرناک و شکلگیری سرطان دارد.
بر اساس مدلهای زیستی و شبیهسازیهای انجامشده، پژوهشگران معتقدند اگر بتوان این مسیرهای مولکولی را در بدن انسان تقویت یا بازسازی کرد، سقف طبیعی عمر انسان که تاکنون حدود ۱۲۰ سال در نظر گرفته میشد، میتواند به شکل قابل توجهی افزایش یابد؛ حتی تا محدوده ۱۸۰ تا ۲۰۰ سال. در چنین شرایطی، فردی صدساله از نظر زیستی ممکن است با یک انسان ۵۰ ساله امروزی قابل مقایسه باشد.
با این حال، دانشمندان تأکید دارند که این به معنای انتقال مستقیم DNA نهنگ به انسان نیست. هدف اصلی، شناسایی ژنها و سازوکارهایی است که میتوانند از طریق درمانهای ژنی، داروهای هدفمند یا فناوریهای نوین پزشکی فعال یا تقلید شوند. به گفته محققان، این مسیر هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و تحقق آن نیازمند سالها تحقیق، آزمایشهای بالینی و بررسیهای اخلاقی است.
در عین حال، این مطالعه یادآور میشود که حتی پیش از دستیابی به چنین فناوریهایی، سبک زندگی سالم میتواند نقش مهمی در فعال نگهداشتن سیستمهای ترمیمی بدن داشته باشد. تغذیه متعادل، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی و کاهش استرس، همگی عواملی هستند که به تقویت سلامت سلولی کمک میکنند.
اگرچه رؤیای عمر ۲۰۰ ساله هنوز دور از دسترس به نظر میرسد، اما این پژوهش نشان میدهد که پیری، بیش از آنکه یک سرنوشت اجتنابناپذیر باشد، ممکن است فرآیندی قابل مدیریت و قابل کند شدن باشد؛ دیدگاهی که میتواند آینده پزشکی و درک انسان از عمر و سلامت را دگرگون کند.