ما نسل توفان و دریاییم؛ روایت ایستادگی ساکنان بندرعباس

ایران پرسمان - اطلاعات /متن پیش رو در اطلاعات منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
سارا چشم براه| اینجا بندرعباس است؛ جایی که بوی شرجی دریا با طعم تلخ اضطراب گره خورده است؛در روزهایی که سایه سنگین موشک‌ها بر فراز آب‌های نیلگون خلیج فارس سنگینی می‌کند، مردم این بندر استراتژیک، زندگی را نه با ترس، بلکه با ایستادگی ادامه می‌دهند.
دشمن آمریکایی از یک هفته قبل ضمن نقض تعهداتش در تفاهمنامه پایان جنگ با ایران، حملات خود به استان‌های جنوبی کشورمان را از سرگرفته است. در این میان، هرمزگان به ویژه بندرعباس بیش از سایر مناطق مورد تجاوز قرار می‌گیرد که علت این موضوع را باید در موقعیت استرتژیک این خطه و نقش و جایگاه آن در حراست و صیانت از تنگه هرمز یافت.
در چنین شرایطی، طی ۷ شب گذشته هموطنانمان در بندرعباس، خواب آسوده‌ای را تجربه نکرده‌اند و پرواز جنگنده‌های دشمن آمریکایی و پرتاب موشک، آرامش را از آنها گرفته است، با وجود این، مردمان دیار نخل‌های سرفراز در طول تاریخ ثابت کرده‌اند به عنوان نگهبانان ایران زمین، همواره آماده جانفشانی در خط مقدم دفاع از میهن هستند و ضمن ایستادگی در برابر دشمنان، آروزی یاس و ناامیدی ایرانیان را بر دل متجاوزان خواهند گذاشت.
شرایط اسکله و بازار ماهی فروشان
در روزهای گذشته پهپادها وجنگنده‌های دشمن آمریکایی بدون هیچ‌گونه هشداری، مواضع غیرنظامی و زیرساخت‌های صیادی جزایر و شهرهای بندر لنگه وقشم، بوموسی، جاسک،سیریک،میناب وبندرعباس راهدف قرار داده‌اند.
در این مدت ساکنان شهرهای ساحلی و جزایر هرمزگان شاهد صداهای وحشتناک انفجار تا شعاع ده‌ها کیلومتری و ستون‌های آتش از لنج‌های چوبی و فلزی هستند که زبانه می‌کشنند وزندگی صیادان راخاکستر می‌کند.
برخی بنادر و اسکله‌هایی که تا دیروز محل داد و ستد میگو و ماهی بودند، حالا به تلی از آهن پاره و بتن تبدیل شده‌اند،این روایت تأسف‌بار اکنون در همه اسکله‌های ویران‌شده طنین‌انداز است.
ایستادگی مردم در شب‌های آتشین
در شب‌هایی که سکوت آب‌های نیلگون خلیج‌فارس با زوزه‌های انفجار موشک‌های مهاجم شکسته می‌شود، مردم هرمزگان حماسه‌ای از جنس ایثار و استقامت را در تاریخ این مرز و بوم ثبت می‌کنند. حملات کور و ناجوانمردانه دشمن که اهدافی غیرنظامی را در جزایر و دیگر شهرهای استان نشانه می‌گیرد با واکنش ستودنی ساکنان غیور این خطه مواجه شده است.
در حالی که بر اساس گزارش رسانه‌ها در جنگ اخیر اوکراین، شمار زیادی از مردم به محض شروع جنگ و تجاوز روسیه، خانه و کاشانه شان را رها کردند و رهسپار مرزها شدند، مردمان جنوب کشورمان، سنگر مقاومت را انتخاب کرده‌اند و مردانه در صحنه ایستاده‌اند.از سوی دیگر،با وجود تداوم حملات پراکنده آمریکا، بازارچه‌های محلی و مراکز تجاری تعطیل نشده و نانوایی‌ها با صف‌های طولانی، نان گرم به دست مردم می‌رسانند تا نشان دهند ترس به دلِ ساکنان و نگهبانان تنگه هرمز راهی ندارد.
نماد اتحاد اقوام
نکته قابل تأمل در این ایستادگی، وحدت مثال‌زدنی اقوام عرب، فارس و بلوچ ساکن هرمزگان است.
جوانان داوطلب هلال احمر که از شیعه و سنی در کنار هم مشغول امدادرسانی هستند، تصویری زنده از وطن‌پرستی ایرانی را به نمایش گذاشته‌اند.
پیرمردی اهل تسنن با چشمانی اشک‌آلود به خبرنگار «اطلاعات» می‌گوید: این موشک‌ها فرق بین ما را نمی‌دانند، اما ما می‌دانیم که فرزندان یک خاک هستیم. دشمن می‌خواهد ما را بترساند، اما ما نسل توفان و دریاییم.
شاید دشمن گمان می‌کرد با نخستین انفجار، چراغ خانه‌های بندرعباس و دیگر مناطق ایران خاموش می‌شود، اما امروز پرچم سه رنگ ایران نه تنها بر فراز ادارات، که بر بام تک‌تک خانه‌های جزایر و بنادر جنوب با غرور بیشتری در اهتزاز است.
مردم هرمزگان ثابت کرده‌اند که در برابر هجوم آتش، نه تنها عقب‌نشینی نمی‌کنند، بلکه ریشه‌دارتر از همیشه، پاسدار آبراه تمدنی ایران‌زمین خواهند ماند.
جای خالی مسافران در ساحل «سورو»
با این حال، ساحل «سورو» به عنوان یکی از تفرجگاه های بندرعباس، اکنون روزهای خلوت و خالی از مسافر و مردم محلی را سپری می‌کندو خبری از جنب و جوش های شبانه در آن نیست.
«خواجه عطا»یکی از محلات قدیمی بندرعباس است که درِاکثرخانه‌های آن به سمت دریا باز می‌شود. مقابل یک خانه قدیمی،مادربزرگی نشسته است و بادبزن دستی‌اش را تکان می‌دهد.
«بی‌بی زهرا» شاهد بازی نوه‌هایش در ماسه‌های ساحل است؛ به نظر می‌رسد نشسته تا مراقب بچه‌ها باشد و به محض شنیدن صدای انفجار، آنها را به داخل خانه هدایت کند. این زن مسن در مواجهه با خبرنگار اطلاعات، آهی عمیقمی‌کشد و می‌گوید:حیف آن روزهایی که بچه‌ها با خیال راحت از صبح تا شب در ساحل بودند.
نوار ساحلی بندرعباس هم که پیش از این،با حضور شبانه مردم شور و حال خاصی داشت، حالا سوت و کور شده است.
بی بی می‌افزاید: درپی اصابت موشک‌های دشمن،فقط بچه‌ها دچار ترس می‌شوند امابزرگترها واهمه‌ای از این شرایط ندارند. ریشه‌ ما در این خاکه! موشک هم بیاید، پشت بام می‌رویم و تماشامی‌کنیم!
آمادگی برای بدترین شرایط
در این اوضاع و احوال، آنچه اکنون در چهره‌بندرعباس دیده می‌شود، وحشت نیست، بلکه«آمادگی برای بدترین شرایط» است.
مردم بندرعباس ثابت کرده‌اند می‌توان در کنار آژیر خطر، صدای موج و مرغ دریایی را هم شنید و تسلیم نشد؛آنها جنگ را به بازی نمی‌گیرند، اما اجازه نمی‌دهند هیولای جنگ، زندگی‌شان را ببلعد.