ایران پرسمان - ایسنا /تحقیق الجزیره از ابعاد تازه مشارکت نظامیان ارتش رژیم صهیونیستی در حملات شهرکنشینان علیه فلسطینیان در کرانه باختری و حمایت ساختارهای نظامی و قضایی از این اقدامات پرده برداشته است.
طبق دادههای تحقیقی شبکه الجزیره، شماری از نظامیان ارتش رژیم صهیونیستی با پوشیدن لباسهای غیرنظامی در حملات و تعرضهای مسلحانهای مشارکت دارند که گروههای شهرکنشین علیه شهروندان فلسطینی در کرانه باختری اشغالی انجام میدهند.
این تحقیق به بررسی هویت دوگانه عاملان حملات در کرانه باختری پرداخته است. در شهرک «تل» در جنوب غربی نابلس، واقع در شمال کرانه باختری، تطبیق ویژگیهای چهره و شهادتهای ساکنان منطقه به شناسایی شهرکنشینی به نام «یتسحاق لوی فیلانت» معروف به «یعقوب» از شهرک «یتسهار» منجر شد.
تصاویر ضبطشده از این تغییر نقش میدانی پرده برداشتند؛ بهگونهای که مستندات پیشین، فیلانت را با لباس غیرنظامی در حال تعرض به کشاورزان فلسطینی و تصاحب محصول زیتون آنها نشان میداد، اما او بار دیگر در همان منطقه، این بار با لباس نظامی و در حالیکه سلاح ارتش رژیم صهیونیستی را حمل میکرد، ظاهر شد تا دستورات خود را بر ساکنان تحمیل کند.
بر اساس این تحقیق، نام فیلانت در اوت ۲۰۲۴ در فهرست تحریمهای آمریکا قرار گرفته بود، اما این تحریمها در اوایل سال ۲۰۲۵ از او برداشته شد.
این الگو به الخلیل در جنوب کرانه باختری نیز گسترش یافته است. تحقیق الجزیره جنایتی را که در هفتم مارس ۲۰۲۶ در نزدیکی شهرک «سوسیا» رخ داد، مستند کرده است. در این حادثه، شهرکنشینان به یک زمین متعلق به فلسطینیان حمله کردند و شهرکنشینی به نام «نحمان» دو برادر به نامهای «شیمتوف و لوریا لوسکی» را فراخواند. لوسکی که در مستندات دیگری با لباس نظامی دیده شده بود، مستقیماً به سوی فلسطینیان تیراندازی کرد که در نتیجه آن، «امیر شناران» جوان فلسطینی، به شهادت رسید و برادرش بهشدت مجروح شد.
پدر این شهید فلسطینی در گفتوگو با الجزیره، جزئیات تکاندهندهای از این حادثه روایت کرد و گفت که شهرکنشین مذکور در حالیکه پسرش روی زمین افتاده بود، همچنان او را مورد ضربوشتم قرار میداد. وی همچنین افزود که «نحمان» چند هفته بعد بازگشت و خانواده را به سرنوشتی مشابه تهدید کرد.
این تحقیق همچنین تصاویری از نظامی «بتسلئیل تالیا» ثبت کرده است که در یورش به خانهها و بازداشت شهروندان نقش دارد. این اقدامات همزمان با مدیریت یک اردوگاه آموزشی برای نوجوانان شهرکنشین از سوی او انجام میشد؛ نوجوانانی که برخی از آنها با حملات مستقیم به روستاها مرتبط بودهاند.
بر اساس یافتههای این تحقیق، این هماهنگی در چارچوب ساختاری نظامی و تحت فرماندهی گردان دفاع منطقهای ارتش رژیم اشغالگر موسوم به «هگمار» انجام میشود؛ گردانی که شمار نیروهای آن پس از سال ۲۰۲۳ شش برابر شده و نقش آن بهطور اساسی از حفاظت از شهرکها به پشتیبانی از حملات علیه شهرها و مناطق فلسطینی تغییر یافته است.
در همین راستا، «اساف سوریا» معاون فرمانده این گردان در الخلیل، اذعان کرده است که بیشتر نیروهای آن را شهرکنشینانی تشکیل میدهند که در نیروهای ذخیره خدمت میکنند.
این تحقیق مستند کرده است که از مجموع حدود ۶۳ فلسطینی که در حملات شهرکنشینان به شهادت رسیدهاند، ۱۴ نفر به دست شهرکنشینانی شهید شدهاند که در ارتش خدمت کردهاند یا با لباس رسمی نظامی آن دیده شدهاند.
بر اساس این تحقیق، سلاح از دو مسیر در اختیار این افراد قرار میگیرد: نخست، خدمت رسمی نظامی و دوم، تسهیلات دولتی که به صدور بیش از ۱۲۰ هزار مجوز حمل سلاح غیرنظامی منجر شده است. این روند با برگزاری دورههای آموزشی منظم درباره سناریوهای اضطراری در میدانهای تیراندازی شهرکنشینان، از جمله در شهرک «ماعون» همراه است.
در همین رابطه، مدیر مستندسازی کمیته مقابله با دیوار حائل و شهرکسازی نیز از یک بُعد امنیتی خطرناک پرده برداشت؛ پیوستن افسران بازنشسته و شهرکنشینانی که به خدمت ارتش درآمدهاند، امکان دسترسی به اپلیکیشنها و سامانههای رسمی اطلاعات نظامی و استفاده از آنها علیه فلسطینیان را فراهم میکند.
در عرصه میدانی، این سازوکار به شهرکنشینان کمک کرده است تا کنترل حدود یک میلیون دونم (۱۰۰ هزار هکتار) از اراضی را در دست بگیرند که معادل یکپنجم مساحت کرانه باختری است. همچنین، طی دوره فعالیت دولت کنونی، هزاران فلسطینی بهاجبار از ۱۱۸ منطقه مسکونی آواره شدهاند.
چرخه همدستی با پوشش قانونی که از عاملان این اقدامات حمایت میکند، تکمیل میشود. سازمان حقوق بشری اسرائیلی «یش دین» تأکید کرده است که ۹۳.۶ درصد از پروندههای مربوط به جرایم شهرکنشینان که از سال ۲۰۰۵ در پلیس گشوده شدهاند، بدون صدور کیفرخواست بهطور کامل مختومه شدهاند؛ وضعیتی که در آن مرز میان شهرکنشین و نظامی از میان رفته است.
در همین زمینه، پدر «امیر شناران»، جوان فلسطینی شهید، تأکید کرد نام افرادی را که به محل رسیدهاند و فردی را که تیراندازی کرده است، میداند و دیگر برایش اهمیتی ندارد که قاتل شهرکنشین بوده یا نظامی؛ وی در این باره گفت: «در هر دو حالت، همان سلاح را حمل میکند و همان نهادها از او حمایت میکنند و تنها مسأله این است که قتل و ترس به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شده است.»